Komum við eins fram við telpur og drengi?
Gerum við sömu kröfur til kynjanna?
Hafa dætur okkar og synir sömu möguleika?
Mynd: stickershopping.com
Leikskólinn Geislabaugur tekur þátt afar skemmtilegu þróunarverkefni um stráka- og stelpumenningu í leikskólanum. Í vikunni hlustaði ég á afar fróðlegan fyrirlestur Þórdísar Þórðardóttur, lektor við Háskóla Íslands, um menningarlæsi barna. Sérstök áhersla var lögð á kynjað uppeldi.
Niðurstöður rannsókna hennar voru áhugaverðar. Meðal þess sem þær virðast staðfesta er að stelpur fá jákvæð viðbrögð frá umhverfinu séu þær "strákalega" en á sama tíma virðist sem strákar taki niður fyrir sig séu þeir "stelpulegir". Hvaða þýðingu hefur það?
Það leiðir til þess að ungar konur fá hvatningu og jákvæða athygli fyrir að vera rafvirkjar, gröfubílstjórar, verkfræðingar, flugmenn, slökkvuliðsmenn og ráðherrar. Á sama tíma og að ungir menn eru lattir til að verða hjúkrunarfræðingar, þroskaþjálfar og leikskólakennarar. Enda takmarkaður fjárhagslegur hvati til að feta braut
hinna hefðbundnu kvennastétta.
Sem merkir að leikskólatelpur hafa fleiri samfélagslega viðurkennda möguleika á að skapa sér sína framtíð heldur en drengir. Það finnst mér umhugsunarvert! Það grátlega er að þær telja sig seint nógu góðar og eru (frá unga aldri) alltaf að æfa sig í að verða betri...
Mynd: retrorush.com
Ef þú átt lausn við þessum vanda máttu skilja eftir skilaboð ;o)