Síðurnar mínar

Obbobb... tæknilegir örðugleikar ollu því að engin færsla birtist í gær.

Mig langaði að deila með ykkur síðunum mínum. Þeim bloggsíðum sem ég kíki reglulega á. Sumar kíki á nánast daglega.

Latte Lísa: er íslensk þriggja barna móðir sem býr í Belgíu. Ég þekki hana ekkert... þe. hún þekkir mig ekkert en ég ímynda mér að ég viti eitt og annað um hana ;o) Á síðunni hennar eru alltaf fallegar myndir. Oft tengt innanhús hönnun og heimilis "stíliseringar" auk matargerð og ferðalögum. Það er alltaf notalegt að kíkja í latte til Lísu. Hún er bæði rosalega smart og mega dugleg að blogga. Ég fer í fýlu ef það gerist ekki daglega... maður verður fljótt dekraður ;o)

Hither & Thiter: eru ung fríðleikshjón í New York. Fallegar myndir og ferðalög. Þau eiga lítinn og sætann unga sem þau stússast með um stórborgina. Ferlega hip og kúl... Þarna fæ ég fullt af hugmyndum um sniðuga staði til að heimsækja í NY. En þau eru líka dugleg að ferðast um heiminn.

The Pioneer Woman: þessi bloggsíða er líklega stórfyrirtæki bandarískrar konu sem flutti úr borginni og á nautgripabýli í Oklahoma til að búa til börn með "the Marlboro Man". Hún er svo algjörlega með ´etta. Skemmtilegur penni. Bjútífúl myndir. Svo er hún komin með sinn eigin matreiðsluþátt á einhverri stöðinni. Auk þess sem börnin fjögur ganga í heimaskóla. Mér finnst hún Ree stórskemmtileg... viss um að við værum vinkonur ef ég væri desperate houswife í miðríkjum USA.

Snap & Blabs: sú sem heldur þeirri síðu úti er búlgversk-ástralskur ljósmyndari og þriggjabarna mútta. Ég hef fylgst lengst með henni. Fjölskyldan seldi allt sem þau áttu og eru nú í heimsreisu. Búin að vera á flakki í rúmt ár og enn er nokkuð í að þau setjist aftur að í Ástralíu. Aðdáunarvert fólk og skemmtilegt. Myndirnar eru líka æði.

Blóðtaka

                                                                                                          www.saypeople.com

Sjálfsagt var það spilið um auðmýkt (sjá færslu gærdagsins) sem hafði úrslitavald um að ég gæfi blóð í fyrsta sinn í dag ;o) ...já eða fréttir af slæmri birgðarstöðu Blóðbankans. Blóðgjöf hefur verið ofarlega á "to do listanum" mínum í mörg ár. Eitt af fjölmörgum verkefnum sem mig hefur langað til að koma í framkvæmd en einhvernveginn orðið útundan.

Fyrir rúmu ári fór ég í Blóðbankann til að kanna hvort ég væri hæfur gjafi. Það kom á óvart að blóðgjöf er langt frá því sjálfgefin. Annað sem ég vissi ekki þá var að mikið íbúfenát er ekki vel séð hjá þeim blóðgjöfum því þá er ekki hægt að nýta blóðflögur úr dýrmæta rauða vökvanum. Því þurfti ég í byrjun síðasta árs að fara í "pillumeðferð" því á þessum tímapunkti áttaði ég mig á að eitthvað þurfti að gera við vöðvabólgunni, sem þjakaði mig, annað en að bryðja bólgueyðandi lyf. Það gerði mér gott því ég fór í nudd, sjúkraþjálfun og til nálastungumeistara. Þegar ég svo mætti keik í bankann til að leggja inn blóð þá kom í ljós að nálastungur hjá öðrum en heilbrigðismenntuðum seinka blóðgjöf um 6 mánuði!

6 mánuðum seinna voru jólin yfirvofandi og stressvöðvabólgan komin á kreik með tilheyrandi íbúfenáti. Því seinkaði þessu þar til í dag.

Í dag var ég "þurr" af pillum og komst í gegnum nálarauga greiningarinnar. Blóðþrýstingur ljómandi góður. Lagðist á bekkinn og kreisti bolta. Fann svolítið fyrir stungunni. Svo beið ég bara í rólegheitum á meðan 450 ml. af lífsins safa lak úr mér í poka. Fékk mér síðan kökusneið og epladjús. Gekk glaðbeittari og ánægðari með lífið út um dyrnar en venjan er þegar gengið er út úr banka. Þjónustulund starfsfólksins hefði líka fengið hærri einkunn en hefðbundnir bankastarfsmenn.

Vonandi mun innistæða mín í þessum banka aukast í framtíðinni.
Vonandi mun ég aldrei þurfa á þessari gjöf að halda.

Sælla er að gefa en þiggja

Auðmjúk

Ljósmynd: Guðbjörg Harpa Ingimundardóttir

Þessi "dreka-árs-mánaðar-markmiðs-færsla" er skrifuð á síðustu stundu. Nokkrar mínútur eru eftir af þessum degi og ég er í kapphlaupi við að klára markmið dagsins.

Í kvöld hittumst við, stelpurnar í vinnunni, til að spjalla og borða gúmmelaði. Það var notalegt að hittast fyrir utan vinnutíma og kjafta saman. Þegar við kvöddum, bað gestgjafinn okkur um að draga spil úr stokki. Spilin áttu að endurspegla það sem er manni ofarlega í huga hverju sinni. Ýmist til að minna okkur á eiginleika sem við ættum að temja okkur í meira mæli eða kosti sem við höfum nú þegar.

Á mínu spili stóð: 
Auðmýkt er eiginleiki þeirra sem hafa sanna sjálfsvirðingu og sækjast því hvorki eftir athygli né viðurkenningu annarra. Allt sem þú gerir einkenist af heilindum, óeigingirni og velvilja.

Sjálfsagt eru fáir mannkostir betri til í þessum heimi en auðmýktin. Það hlýtur að vera lífstíðarverkefni að vinna að auðmýkt. Auðmýktinni fylgir einhver trúarlegur undirtónn... í besta skilningi þess orðs. Gott væri ef að allt sem ég gerði einkenndist af heilindum og velvilja. Athygli og viðurkenning annarra skiptir mig þó meira máli en góðu hófi gegnir... annars héldi ég vart út þessari síðu

Morgunstund

Það er svo gott að vakna á morgnanna með mjúkum kroppum og fylgjast með litlum labbakútum hefja daginn. Fátt gleður móðurhjartað meira en leikgleðin og morgunhressleiki yngstu fjölskyldumeðlimanna. Ef annar þeirra sefur fastar er hinn ómögulegur þar til svefnpurrkan vaknar. Svo trítla þeir um heimilið með bíla, tindáta, playmokarla eða star wars fígúrur.

Fyrir ófáum mánuðum síðan fannst mér best að planta strákunum í sófann, kveikja á Cartoon Network eða öðru barnaefni, klára morgunverkin og klæða þá í fötin sín hálfdofna af sjónvarpsáhorfi. Guðslifandi fegin að þeir séu á einum stað án þess að þeir leggi húsið í rúst samtímis og ég geng frá. Svo fór pabbi þeirra eitthvað að skipta sér af þessum morgunvenjum. Sú stórláta kona sem ég er, lét honum þetta eftir. Okey, jæja þá... fyrst þú endilega vilt.

Mikið sem ég held að leikstund í náttfötunum sé góð leið til að byrja daginn. Mæli með að fyrsti klukkutími dagsins sé raftækjalaus ;o)

Bókaormur

Vegna þess að fátt er betra en að liggja uppí sófa og lesa góða bók, já eða að skúra gólf með vel lesna sögu í eyrunum þá verð ég að fá smá bókmenntalega útrás á þessari síðu.

Í gær lauk ég við hlustun á nýjustu bók Hallgríms Helgasonar: "Konan við 1000° - Herborg María Björnsson segir frá". Stórskemmtileg og mögnuð frásögn. Aðalpersónan á sér fyrirmynd þó þetta sé skáldsaga. Hallgrímur les sjálfur og það er brilljant að hlusta á hann. Stíllinn hans er afar sérstakur. Bæði lesstíll og svo auðvitað skrifstíllinn. Hvílik tök sem hann hefur á íslenskri tungu.

Ég bæði hló, hryllti mig og táraðist við hlustunina. Þannig eru góðar sögur. Aðalpersónan er meingölluð manneskja og það er jákvætt. Mér leiðast persónur sem eru algóðar eða alslæmar. Þegar líður á söguna öðlast maður skilning. Þess auki gerist hún vítt og breytt um heiminn og á löngum tíma. Ef sögupersóna er send til S-Ameríku þá er ég fallinn fyrir henni... það er virkar alltaf á mig. Svo segir hún átakanlega ástarsögu foreldra aðalpersónunnar og hvað er betra en dramatísk ástarörlög (þe. á blaðsíðum bóka ekkí á heimilinu). Saga Herbjargar er saga þjóðarinnar, saga seinni heimstyrjaldarinnar og sjónarhorn hennar á sögu Íslands og Evrópu á tímum seinni heimstyrjaldarinnar felur í sér bullandi ádeilu. Hressandi. Mæli með henni og öfunda þá sem eiga eftir að lesa bókina.

Hallgrímur talar og skrifar í belg og biðu. Það hefur hingað til truflað mig. Það á við um hans bækur eins og svo margar aðrar að þær eru of langar. Ekki vegna þess að mér þyki erfitt að lesa margar blaðsíður heldur vegna þess að fá orð geta oft teiknað upp sterkustu persónurnar og atburðina. Verðbólga í orðum trufla mig. Konan við1000° er löng og einkennist af miklum orðaskrúð en mikið sem mér þótti það allt skemmtilegt.

Laugardagsgleði og sunnudagsveiki

Ósköp er lítið gaman að borga fyrir gleði gærdagsins. Ææ og Óó - eymingja ég. Gleðin var þó mikil.

Árshátíð í Charleston búningi. Kampavín og konfetti.

Veislustjórinn þurfti nú að beita atvinnubrögðum á árshátíðargestina. Sagði að ekki væri í boði að reykja inná klósetti né mætti kveikja á stjörnuljósum innandyra.... og vinsamlegast farið eftir þessum fyrirmælum! Til að fá hljóð klappaði hann þrisvar sinnum og rétti upp hönd enda hafði hann reynslu af kennslu.

Já já... allt afar elegant og skemmtilegt. Almennilegt partý svo sannarlega.
Þessar myndir voru þó teknar í fyrr um kvöldið og á þeim má sjá hvílíkar glanspíur sem vinnufélagarnir eru. 

New York

Væri það ekki gott að vakna þennan laugardagsmorgun fyrir allar aldir á hoteli í New York. Finna sér huggulegan morgunverðardiner í Greenwich village. Rölta um borgina. Týnast í Kínahverfinu og finna þar furðulega leyndardóma. Taka subway uppí garðinn. Leigja sér reiðhjól og ná að anda að sér Central Park á mettíma. Taka siglingu um sundin í kringum Manhattan. Heilsa uppá Frelsisstyttuna. Setjast niður í Meatpacking district á ofursvölum veitingastað og skála í kokteil....

...dreymandi um stóra eplið!

Það merkilega er að mér var boðið í skrepputúr til stórborgarinnar í gær. 2 klukkutímum fyrir brottför! Ég afþakkaði pent... rugludallurinn sem ég get nú verið.