Auðmjúk

Ljósmynd: Guðbjörg Harpa Ingimundardóttir

Þessi "dreka-árs-mánaðar-markmiðs-færsla" er skrifuð á síðustu stundu. Nokkrar mínútur eru eftir af þessum degi og ég er í kapphlaupi við að klára markmið dagsins.

Í kvöld hittumst við, stelpurnar í vinnunni, til að spjalla og borða gúmmelaði. Það var notalegt að hittast fyrir utan vinnutíma og kjafta saman. Þegar við kvöddum, bað gestgjafinn okkur um að draga spil úr stokki. Spilin áttu að endurspegla það sem er manni ofarlega í huga hverju sinni. Ýmist til að minna okkur á eiginleika sem við ættum að temja okkur í meira mæli eða kosti sem við höfum nú þegar.

Á mínu spili stóð: 
Auðmýkt er eiginleiki þeirra sem hafa sanna sjálfsvirðingu og sækjast því hvorki eftir athygli né viðurkenningu annarra. Allt sem þú gerir einkenist af heilindum, óeigingirni og velvilja.

Sjálfsagt eru fáir mannkostir betri til í þessum heimi en auðmýktin. Það hlýtur að vera lífstíðarverkefni að vinna að auðmýkt. Auðmýktinni fylgir einhver trúarlegur undirtónn... í besta skilningi þess orðs. Gott væri ef að allt sem ég gerði einkenndist af heilindum og velvilja. Athygli og viðurkenning annarra skiptir mig þó meira máli en góðu hófi gegnir... annars héldi ég vart út þessari síðu

Morgunstund

Það er svo gott að vakna á morgnanna með mjúkum kroppum og fylgjast með litlum labbakútum hefja daginn. Fátt gleður móðurhjartað meira en leikgleðin og morgunhressleiki yngstu fjölskyldumeðlimanna. Ef annar þeirra sefur fastar er hinn ómögulegur þar til svefnpurrkan vaknar. Svo trítla þeir um heimilið með bíla, tindáta, playmokarla eða star wars fígúrur.

Fyrir ófáum mánuðum síðan fannst mér best að planta strákunum í sófann, kveikja á Cartoon Network eða öðru barnaefni, klára morgunverkin og klæða þá í fötin sín hálfdofna af sjónvarpsáhorfi. Guðslifandi fegin að þeir séu á einum stað án þess að þeir leggi húsið í rúst samtímis og ég geng frá. Svo fór pabbi þeirra eitthvað að skipta sér af þessum morgunvenjum. Sú stórláta kona sem ég er, lét honum þetta eftir. Okey, jæja þá... fyrst þú endilega vilt.

Mikið sem ég held að leikstund í náttfötunum sé góð leið til að byrja daginn. Mæli með að fyrsti klukkutími dagsins sé raftækjalaus ;o)

Bókaormur

Vegna þess að fátt er betra en að liggja uppí sófa og lesa góða bók, já eða að skúra gólf með vel lesna sögu í eyrunum þá verð ég að fá smá bókmenntalega útrás á þessari síðu.

Í gær lauk ég við hlustun á nýjustu bók Hallgríms Helgasonar: "Konan við 1000° - Herborg María Björnsson segir frá". Stórskemmtileg og mögnuð frásögn. Aðalpersónan á sér fyrirmynd þó þetta sé skáldsaga. Hallgrímur les sjálfur og það er brilljant að hlusta á hann. Stíllinn hans er afar sérstakur. Bæði lesstíll og svo auðvitað skrifstíllinn. Hvílik tök sem hann hefur á íslenskri tungu.

Ég bæði hló, hryllti mig og táraðist við hlustunina. Þannig eru góðar sögur. Aðalpersónan er meingölluð manneskja og það er jákvætt. Mér leiðast persónur sem eru algóðar eða alslæmar. Þegar líður á söguna öðlast maður skilning. Þess auki gerist hún vítt og breytt um heiminn og á löngum tíma. Ef sögupersóna er send til S-Ameríku þá er ég fallinn fyrir henni... það er virkar alltaf á mig. Svo segir hún átakanlega ástarsögu foreldra aðalpersónunnar og hvað er betra en dramatísk ástarörlög (þe. á blaðsíðum bóka ekkí á heimilinu). Saga Herbjargar er saga þjóðarinnar, saga seinni heimstyrjaldarinnar og sjónarhorn hennar á sögu Íslands og Evrópu á tímum seinni heimstyrjaldarinnar felur í sér bullandi ádeilu. Hressandi. Mæli með henni og öfunda þá sem eiga eftir að lesa bókina.

Hallgrímur talar og skrifar í belg og biðu. Það hefur hingað til truflað mig. Það á við um hans bækur eins og svo margar aðrar að þær eru of langar. Ekki vegna þess að mér þyki erfitt að lesa margar blaðsíður heldur vegna þess að fá orð geta oft teiknað upp sterkustu persónurnar og atburðina. Verðbólga í orðum trufla mig. Konan við1000° er löng og einkennist af miklum orðaskrúð en mikið sem mér þótti það allt skemmtilegt.

Laugardagsgleði og sunnudagsveiki

Ósköp er lítið gaman að borga fyrir gleði gærdagsins. Ææ og Óó - eymingja ég. Gleðin var þó mikil.

Árshátíð í Charleston búningi. Kampavín og konfetti.

Veislustjórinn þurfti nú að beita atvinnubrögðum á árshátíðargestina. Sagði að ekki væri í boði að reykja inná klósetti né mætti kveikja á stjörnuljósum innandyra.... og vinsamlegast farið eftir þessum fyrirmælum! Til að fá hljóð klappaði hann þrisvar sinnum og rétti upp hönd enda hafði hann reynslu af kennslu.

Já já... allt afar elegant og skemmtilegt. Almennilegt partý svo sannarlega.
Þessar myndir voru þó teknar í fyrr um kvöldið og á þeim má sjá hvílíkar glanspíur sem vinnufélagarnir eru. 

New York

Væri það ekki gott að vakna þennan laugardagsmorgun fyrir allar aldir á hoteli í New York. Finna sér huggulegan morgunverðardiner í Greenwich village. Rölta um borgina. Týnast í Kínahverfinu og finna þar furðulega leyndardóma. Taka subway uppí garðinn. Leigja sér reiðhjól og ná að anda að sér Central Park á mettíma. Taka siglingu um sundin í kringum Manhattan. Heilsa uppá Frelsisstyttuna. Setjast niður í Meatpacking district á ofursvölum veitingastað og skála í kokteil....

...dreymandi um stóra eplið!

Það merkilega er að mér var boðið í skrepputúr til stórborgarinnar í gær. 2 klukkutímum fyrir brottför! Ég afþakkaði pent... rugludallurinn sem ég get nú verið.

Freaky friday

Dagurinn í dag er dæmigerður fyrir þá ástæðu að ég skrifa ekki eins oft og ég vildi á þessa síðu (eða aðrar síður). Þennan föstudag vaknaði ég við að litil mjúkur kroppur skreið uppí rúm með kanínuna sína, kisuna og ungbarnateppið sitt. Þannig er ljúft að vakna. Við tóku hefðbundin heimilisstörf; hafragrautur, hent í þvottavél, sturta, strákar klæddir og græjaðir í leikskóla. Vinnudagur. Ræktin. Pössun reddað svo ég gæti útréttað vegna árshátíðar sem verður á morgun. Skólastrákurinn hringir í mig og spyr hvar í ósköpunum ég sé. Þá sé ég að tími er komin til að skutla honum á sundæfingu. Hringi í frænda hans til að bjóða honum far með okkur á æfinguna. Fæ þá að vita að í stað æfingar eigi þeir að vera mættir á sundmót í Laugardalnum!!!

Hólý mólý!!! Hvernig gat þetta hafa gleymst??? Í síðdegistraffíkinni á föstudegi puðra ég bensíni eins og líterinn kostar tíkall frá Lindarhverfi í Kópavogi, uppí Grafarholt og þaðan niður í Laugardal. Sundgarpurinn minn missir af keppni í skriðsundi en nær að synda 50 m. bringu og 50 m. baksund. Sem betur fer gátu yngri strákarnir verið í pössun lengur en upprunalegt plan var. Ég kláraði árshátíðar-útréttinga. Sótti stráka úr pössun. Eldaði mat, poppaði, tannburstaði og svæfði. Nú sit ég í sófanum með stóra stráknum að horfa á Harry Potter og Fönixregluna sem lofað var að horfa á um leið og við kláruðum bókina fyrr í vikunni. 

Með því að deila með ykkur annasömum degi er hvorki ætlunin að slá mig sem riddara, láta sem ég sé einhver ofurkona né er svona dagur eitthvert einsdæmi meðal íslenskra kvenna. Suma daga er kona bara á fullu frá morgni til kvölds og kemst þó ekki yfir nema hluta af því sem henni langar til að afkasta. Þannig er það bara. Það mikilvæga er þó að fyrirgefa sjáfri sér að það er ekki hægt að gera allt... er það ekki ;o)

Nú er komin mars... og snickers

Febrúar liðinn og sú sæta sérlega montin af því að hafa komist í gegnum þá þrekraun án þess að skaða nokkra manneskju. Þetta var svo auðvitað mun léttara en ég átti von á. Þannig er það með allar áskoranir sem við tökumst á við. Reyndar sótti á mig mikil kóklöngun um miðjan febrúar. Nokkuð óvænt, verð ég að segja, þar sem mér þykir "svarti dauði" ekkert sérlega góður.

Annað sem kom á óvart, þó það ætti ekki að hafa gert það, er hve sykur er dulbúin allsstaðar. Til að mynda keypti ég mér "sykurlaust súkkulaði". Það stóð framan á því stórum stöfum "no added suger"  en í innihaldslýsingunni sagði kolvetni... þar af sykur 9 gr. (á hver 100 gr)!!! Já okey, kannski ekki jafn sjokkerandi og hvað sykri er troðið í flestar unnar matvörur en samt fáránlegt að ljúga svona uppí opið súkkulaðitrýnið á neytendunum.

 
Í dag fékk ég mér svo kók, lakkrís, karamellur og súkkulaði... Það var ágætt... en mér leið ekkert sérlega vel í líkamanum á eftir. Margir frelsaðir sykuralkar tala um að þegar að það hætti að borða sykur þá gerðist svo margt gott í lífi þeirra; húðin varð ljómandi björt, léttist um 10 kg. fyrsta mánuðinn, meltingin stórbreyttist o.s.frv. - ég fann ekki fyrir neinum þessara "aukaverkanna", í það minnsta ekki í stórkostlegu magni en í dag finn ég fyrir óþægindum í líkamanum eftir nammiátið. Svo jú, líf án sykurs er betra líf ;o)

Þess vegna ætla ég að vera sykurlaus.... eða allavega svona 90% sykurlaus áfram. Það er nefnilega fúlt að fá aldrei gotterí. Sú stjórnsama ég, þolir ekki að vera þræll sykurlöngunar. Vonandi ræð ég við undantekningarnar frá reglunni.

Nú er nýr mánuður og ný áskorun tileinkuð ári drekans. Í mars ætla ég að blogga daglega! Mér finnst nefnilega svo skemmtilegt að fylgjast með bloggsíðum sem eru uppfærðar daglega, eða allavega nokkrum sinnum í viku. Mikið sem ég dáist að þeim sem ná að viðhalda síðunum af slíku kappi. Ég hlýt að geta ráðið við það í mánuð.  Þannig lofa áframhaldandi opinberunum um eigið líf, mataruppskriftum, tuði, ferðlögum, væmni, ljósmyndum og öðrum skemmtilegheitum á þessari síðu á næstunni.