"You had me at hallo"

Við kassann í Hagkaup blasti við mér fyrirsögn á forsíðu Nýs Lífs: "Ekkert foreldri læknar einhverfu". Engrar umhugsunar var þörf heldur greip ég eintak og borgaði brosandi fyrir. Í blaðinu er viðtal við átta barna móður og barnalækni. Ýr er einstaklega áhugaverð og aðdáunarverð manneskja. Í þessu viðtali ræðir hún um eigin reynslu af einhverfu. Þessar blaðsíður æstu upp lærdómsfíknina í að skilja fyrirbærið betur. Af og til grípur mig þörf til að lesa meira og skilja betur einhverfu. Rétt eins og viðmælandinn þá er ég "elska ég einhverfu". Það er svo merkilegt hvernig einstaklingar á rófinu skynja veröldina með öðrum hætti en við sem erum með leiðinlega venjulega heila.

Ef þig grípur stjórnlaus þörf fyrir að lesa meira þá mæli ég með þessum:

Reglur hússins  eftir Jodi Picoult.
Skáldsaga sem er stórskemmtileg, áhugi á asperger er alls ekki skilyrði fyrir því að hafa ánægju af lestrinum. Það eina sem ég hef útá að setja í bókinni eru stöku uppeldisaðferðir móðurinnar. Spennandi bók!

Born on a Blue Day eftir Daniel Tammet.
Fyrst heyrði ég viðtal við Daniel í BBC og varð viðþolslaus þar til bókin var komin á náttborðið mitt, með hjálp amazon. Daniel er svokallað "savant" ofurheili. Hann á met í að þilja upp aukastafi pí og lærði íslensku á einni viku!!!

Let me hear your voice eftir Catherine Maurice.
Saga móður sem tekst á við einhverfu barna sinna. Þessi er eiginlega skyldulesning aðstandenda. Það sem stendur uppúr eftir lesturinn er hve magnað internetið er. Börn höfundar eru fædd í kringum ´90 og óboy hvað það var mikið erfiðara að nálgast upplýsingar og meðferðir á þeim tíma. Hún er í raun frumkvöðull í að bera út boðskap atferlisþjálfunar fyrir hönd einhverfa. Takk Catherine!

Baráttan fyrir börnin eftir Karenu Kristínu.
Reynslusaga móður um einhverfu. Þessi byggist á reynslu íslenskrar móður sem á tvö börn á rófinu. Hún leggur mikið uppúr mikilvægi rétts mataræðis og bætiefna.  

Frík, nördar og aspergersheilkenni eftir Luke Jackson.
Breskur unglingsstrákur með asperger segir sína sögu. Fyndin á köflum.

Furðulegt háttarlag hunds um nótt eftir Mark Haddon.
Skáldsaga sem sögð er frá sjónarhóli drengs með einhverfu. Það er reyndar ár og aldir síðan ég las þessa ágætu skáldsögu. Á þeim tíma hafði ég ekki orðið ástfangin af einhverfu. Þyrfti að lesa hana aftur... áramótaheit kannski?


Svo fyrir fróðleiksfúsa bókaorma sem hafa nú þegar klárað jólabækurnar þá mæli ég með að þið kíkið á þessar ágætu bækur ;o)
.

Halló 2013

www.bragikokkur.is

Gleðilegt nýtt ár!

Fjölskyldan var sameinuð í árslok. Pabbi kom heim með rakettuprikið. Í þetta skiptið héldum við áramótin hátiðleg heima hjá okkur, einungis fimm saman. Tímamótin voru hvorttveggja hátíðleg og heimilisleg. Sá yngsti sofnaði yfir skaupinu og allir voru komnir undir sæng fljótlega eftir kl. 1... ónei, ekkert partýstand þetta árið.

Á morgun er jólafríið búið og við tekur vinnan og hversdagsleikinn. Rútínan verður kærkomin en samt berst ég í kvöld við öfund útí grunnskólakennara, svo ekki sé talað um menntaskóla- og háskólakennara. Er ekki oft öfundsjúk, sko. En jæja, hugga mig við að dagleg rútína er notaleg.

Játningar jólafasista

 

Hvað er það mikilvægasta í við jólahátíðina?

• kakóbolli og kósýheit? 
• jólatónleikar sem snerta mann?
• vandlega valin jólagjöf sem hittir í hjartastað?
• ilmandi hamborgarahryggur?
• jólatréið í stofunni sem sótt var úr íslenskri skógrækt?
• stífpressaður jóladúkur?
• ys og þys á þorláksmessu?
• dúnmúk og skjannahvít fannbreiða?
• jólakort?
• ..að vera með mikilvægasta fólkinu sínu þegar kirkjubjöllur klingja? 

Í mínum huga er allt þetta mikilvægast.

Það er vissulega áskorun fyrir jólafasista að aðlaga sig að jólahátíðinni þetta árið. Húsbóndinn er í fjarlægri heimsálfu. Það fer nokkuð útfyrir hið hefðbundna handrit að hinum "fullkomnu jólum". Tilfinningaskali dramadrottningar er ýktari á jólahátíðinni. Ætli ekki sé rétt að orða það þannig; að maskari muni ekki bæta útlit mitt á aðfangadag.

Marineruð í eigin sjálfsvorkun gleymdist um stund að setja sig í spor þess sem eyðir jólunum á hótelherbergi í hættulegri borg með vinnufélögum sínum. Þrátt fyrir að hangikjöt og uppstúf sé með í för þá nær það bara ekki að fanga hinn eina sanna jólaanda. 

Strákarnir taka þessu með jafnaðargeði. Sá 10 ára er meðvitaður um að þetta sé óvenjulegt. Litlu strákarnir skynja þetta ekki þannig. Sem er gott... eða þannig?

Litlu jólin voru um síðustu helgi. Við héldum þau á Akureyri. Bærinn var svo fallegur í jólafötunum sínum. Hlíðarfjallið tók vel á móti okkur. Hamborgarahryggurinn var á sínum stað ásamt vel völdum jólagjöfum. Eftirvæntingin í augum drengjanna var sönn.

Hóhóhó... happy fo**ing xmas!

Hvíldarinnlögn

Hluti af meistaranámi mínu í háskóla var tekin við CBS í Kaupmannahöfn. Þar kynntist ég sjö frábærum stelpum sem voru í sama námi. Dvölin í Köben var mikið ævintýri og margt lærðist sem aldrei var lesið í skólabókum. Við kölluðum félagskapinn Glytturnar og settum það að markmiði að leggja heiminn undir okkur... í það minnsta hið smá Ísland.

Svei mér þá, þær virðast ekki langt frá því að ná settu marki þessar kraftmiklu kjarnakonur.


Í nokkurn tíma hafa þó "reglulegir strategíufundir" legið niðri. Við ætlum að bæta úr því og ein Glyttan bauð okkur hinum í sumarbústað á suðurlandinu. Þrátt fyrir að hafa ekki verið mikið saman uppá síðkastið var þessi bústaðarferð svo áreynslulaus og afslöppuð. Endurnærandi samvera.


Myndarvélin mín varð eftir heima en instagramið í símanum var brúkað þeim mun meira... og konu gæti grunað að þetta væri matarblogg af því að skoða myndirnar. Við borðuðum góðan mat enda eru þær allar listakokkar.

Feika'ða og meika´ða

Eftir dásamlegt sumar finnst mér haustið dimmt, napurlegt og lítið skemmtilegur tími. En þar til að skammdegið í sálatetrinu fjarar út reyni ég að "feika´ða þar til ég meika'ða". Jólin eru auðvita stórfín en mér finnst samt betra að fæla myrkrið í burtu með litafylleríi. Kveiki á kertum síðdegis, fer í heitt bað, mæti í ræktina, sinni fjölskyldunni og endurtek nýju möntruna mína sem ég fann á Pinterest.

Hver veit nema einn daginn muni ég trúa þessu? Það er þess virði að reyna ;o)

www.wantadumpsterbaby.com

Markmiðamartöð

Í öllum kennslubókum um markmið er talað um mikilvægi þess að þau séu SMART.

S = Skýr: mikilvæg, læsileg og skiljanleg.
M = Mælanleg: þú verður að vita hvenær þú hefur náð þeim.
A = Alvöru: þú verður að geta náð þeim.
R = Raunhæf: það má ekki taka of langan tíma að ná þeim.
T = Tímasett: settu lokatíma á markmiðin.

Nú er ég í vanda með mitt októbermarkmið. Þau voru reyndar nokkur en aðalverkefnið var að prjóna peysu á einum mánuði. Sem er skýrt markmið, alvarlegt, mælanlegt og tímasett. Í sjálfu sér jafnframt raunhæft... þó tæplega.

Martröðin er sú að sjá að hindranirnar á veginum gera það að verkum að erfitt er að standa við tímarammann sem settur var. Þá kemur í ljós hvurslags karakter kona er. Gefst hún upp eða heldur hún áfram. Ákveður hún að tímanum sem varið er í að klára verkefnið væri betur varið í að sinna öðrum verkefnum og ef svo er, má þá telja markmiðið mistök?

Í hverjum sólarhring eru 24 klst. og innan þess tímaramma rúmast býsna mörg skylduverk. Að setjast niður, slá saman prjónum í rólegheitum og horfa á áþreyfanlegan árangurinn er virkilega gefandi iðja. Þó er því ekki að neita að ef kona er í tímaþröng og þarf að múltitaska skriljón hluti samtímis þá verður prjónaskapurinn að kvöð fremur en ánægju.

Á síðasta mánuði hefur peysunni verið sinnt og ýmislegt annað þurft að sitja á hakanum. Hún hefur verið rekin upp og prjónuð uppá nýtt. Að ná SMART markmiði á réttum tíma hefur valdið prjónakonunni hugarangri. Að gefast upp hefur verið freistandi... jafnvel skynsamlegt. En til að þjálfa seigluna hefur hún ákveðið að fyrirgefa sjálfri sér að standa ekki við tímamörkin og leyfa sér meira að segja að njóta restarinnar af verkefninu... svona að mestu leiti ;o)

Hrekkjavaka

31. október er ágætis dagur til að vera hryllilegur en skemmtilegur samtímis. Villingur og Tryllingur buðu þremur vinum hvor heim í hrekkjavökupartý. Frú Hryllingur hafði fyrir því að baka múffur og lagði sig fram um að hræða vinina. Fyrir viku síðan skar frumburðurinn út grasker (með ogguponsulítilli aðstoð). Það er í þriðja árið í röð sem það gerist... þar með er það orðið að hefð!

Planið var að nota kjötið úr graskerinu i ljúffenga graskerköku... en því var þó ekki komið í verk. Hefði verið smart að henda inn uppskrift að bragðgóðri dásemd. Jæja, kona kemst ekki yfir allt sem henni langar til að gera.

Litlu guttarnir voru alsælir með uppistandið. Klæddu sig í búninga og léku sér. Það er ástæðulaust að láta sem maður sé yfir "Dag hinna dauðu" hafinn. Það er gaman að nota tækifærið til að gera eitthvað skemmtilegt.

Við skemmtum okkur allavega hræðilega vel.