Amangiri

Til eru staðir í þessum heimi ætlaðir fólki sem kann að meta gæði heimsins og getur borgað fyrir það. Á afmælisdegi Bjarts komu vinir okkar á óvart með því að kynna fyrir okkur lúxusveröld í miðri eyðimörkinni á fylkismörkum Utah og Arizona. Staðurinn er ekki merktur inná GPS kerfið!

Ólíkt öllum blikkandi ljósaskilunum meðfram þjóðvegunum sem kynntu "luxury hotel" þá var allur prófíll þessa staðar afar látlaus. Þegar beygt var útaf þjóðveginu var ekkert skilti... ekki fyrr en við komum að hliði þar sem vinir okkar létu vita af komu okkar.

Enn vissum við ekkert hvert ferð okkar var heitið. Gefið var til kynna að þetta væri mjög "rustic" og "dude-ranch" og "rodeo" og "cowboy". Við hlógum ógurlega að þessu öllu saman. Ljóst var af öllu að þetta væri afskekktur staður. Loks komum við að innkeyrslu þar sem tóku á móti okkur 4 hvítklæddir starfsmenn hótelsins Amangiri.

Við vorum bara eins og almennilegir túristar í hnésíðum stuttbuxum, bol, sandölum og með myndavél um hálsinn. Mótökustúlkan - líklega þjónustustjóri leiddi okkur um resortið (hvert er íslenska heitið yfir resort?) og sagði okkur frá byggingunni, hönnuninni og fleirum lúxushótelum í Amankeðjunni. Þegar leið á kynninguna fór mér að finnast ég hálf kjánaleg með myndavélina en lét mig samt hafa það að smella af í gríð og erg.

Ekki var tilgangurinn að gista á hótelinu (sem betur fer því nóttinn er um hundrað þúsund ikr) heldur að fá sér lunch. Við fengum líka dýrindis máltíð og hvítt vín til að skála í.

Á næsta borði var óskarsverðlaunarleikonan frá 2011 að fá sér hádegismat ásamt ektamanni og ungum syni. Hún var bara hress... við vorum bara sveittir túristar sem reyndu að halda kúlinu

(mæli með að smellt sé á fyrstu myndina - þannig birtist myndagallerý sem sýnir ljósmyndirnar betur heldur en ef skrollað er niður) 

Móttökuglugginn - magnað útsýni!

 Kvennasnyrtingin 

 Listaverk Navajo indjána

 Við sundlaugina

 Tvær ljóskur af íslenskum ættum og tveir flugdólgar

 Afmælisdrengurinn 

 Kærustuparið 

 Sundlaugin er ævintýraleg - byggð í kringum klett 

 Lúxus - jóga

 John við bílinn "okkar"

Hér má finna frekari upplýsingar fyrir áhugasama

Bryce canyon

 

Næsti viðkomustaður hafði meiri kúrekablæ yfir sér. Bryce canyon er nálægt Zion en þó gjörólíkur staður. Hæð yfir sjávarmáli er nokkuð hærri, um og yfir 2000 m. hæð. Þar af leiðandi var "peysuveður" þar. Gljúfrið dregur nafn sitt af "fyrsta" landnemanum þar um slóðir. Reyndar er þetta ekki eiginlegt gljúfur þar sem árvatn hefur ekki mótað landslagið heldur hversdagsleg veðrun, þe. rigning og rok! 

Fyrir mitt leiti þá kom þessi hluti ferðarinnar skemmtilega á óvart. Kúrekarnir heilla mig. Þó býst ég við, út frá búnaðarsjónarmiðum, að þeir hafi heldur kosið að búa á grænum sléttum í nágrenninu fremur en að hýrast ofan í þessum farartálma. Indjánarnir hljóta líka að hafa haldið þarna til, fremur af neyð en af náttúruáhuga. 

Nútímakonunni þótti landslagið þó "totally georgeous".

Leaf og Agnes

 Bjartur og John

Duck er tryggasti ferðafélagi þeirra hjóna. Hann hefur m.a. heimsótt, Nýja Sjáland, Ísland, Kenía, Noreg, Madeira og marga fleiri staði...

Steinbogi í mótun. Mýkra bergið sem liggur neðar í jarðlögunum gefa sig á undan þeim harðari sem myndar fallega steinboga.

 Vítt til veggja

 Þarna spretta tré eins og ekkert sé... beint uppúr steinklöppinni

Ótal litbrigði sandsteinsins

 Þórshamar

 Inn dalinn/gljúfrið

 Ótal kynjamyndir í berginu... sjálfsagt bergrisar sem urðu fórnarlamb sólskinsins? 

 Göngugarpurinn

 Bláfugl

 Canyon-jóga

 Göngustígur uppúr/niðurí glúfrið

Indjánarnir sem bjuggu á svæðinu töldu að þarna guðirnir hefðu reiðst illa innrættum dýrum og breytt þeim því í steinmyndir

Arnarson

 Picchetti

 Í miðju kúrekalandinu mátti finna víkinga-pizzastað...afar elegant!

...ekki síður elegant: Cowboy Dinner Show. 
Það er langt síðan ég hef hlegið jafn dátt og þetta ágæta kvöld! 

 Þjónninn okkar, fiðluleikari, snörusveiflari, kántrístjarna og snillingur með John... sem er ekki síður hæfileikaríkur en á öðrum sviðum þó ;o) 

Kúrekadásemdarparadís!!!

Zion

Þjóðgarðar Bandaríkjanna eru sannar náttúruperlur. Svæðið sem við fórum um er mótað af vatni. Mismjúkur sandsteinn myndar stórkostleg gljúfur á afar löngum tíma. Umhirða og aðgangur í þessa þjóðgarða eru til mikilla fyrirmyndar. Það má fussa og sveia yfir ýmsu í USA en þeir eru til fyrirmyndar þegar kemur að þessum náttúruperlum.

Zion National Park

Er í suður Utah. Virgin river hefur mjatlað við að móta þetta fagra gljúfur í mörg þúsund/milljón ár. Zion merkir paradís og flestar nafngiftir í gljúfrinu hafa sterka trúarlega skýskotun... líklega fyrir tilstilli mormóna sem eru margir í fylkinu. 

Við gengum inní þröng gljúfur sem kallast "The Narrows" en í gegnum þau liggur Virgin áin. Í þetta skiptið rétt bleyttum við fæturnar og kíktum inní "Þrengslin" - gönguleiðin tekur 12 klst og er 90% ofan í ánni! Því miður hentaði þessi gönguleið ekki ferðaplönum okkar í þetta skiptið. 

Hins vegar gengum við á klett sem kallast "Angels lending" og ku vera sá staður er mormónarnir töldu ákjósanlegastan fyrir engla paradísar til að hittast og funda! Hvort sem það er satt eður ei, er leiðin gullfalleg. 

Brotabrot af myndum sem teknar voru:

 The Narrows

 Hress og kát

 12 klst "ganga" - töfrandi gljúfur... freistandi til að taka nokkur sundtök ;o) 

Kaktusarnir voru í blóma

Gönguleiðin uppá Angels landing

 Þessa leið 

 Falleg steinhleðsla - stigi sem við gengum upp á hluta leiðarinnar. 

Upprunin frá 1930... margt gott gerðist í þjóðgörðum USA í kreppunni miklu.

 Sprungumælir

 Klifurhlutinn... ekki fyrir lofthrædda!

 Sandsteinninn er mjúkur eins og sést á keðjunum sem marka gönguleiðina 

 Komin uppá topp

Topp-jóga!